+OVER MEZELF

Mijn naam is Arden Haegdorens, 23 jaar, geboren en getogen in de stad Turnhout. Momenteel ben ik (bijna) afgestudeerd aan de Fontys Hogeschool voor de Kunsten te Tilburg in het vak Drama als Theatermaker/Dramadocent.

De interesse voor het kunstenaarsschap ontstond vrij snel. Ze ontwikkelde zich dankzij de lessen toneel bij acteur Dirk Lavrysen door richting het theater. De ambitie om een welbekende actrice te worden groeide als kind, maar het ontbrak me aan de drang constant gezien te worden en daarvoor alles op te offeren. Me constant in functie te zetten van een ander zijn ideaalbeeld en mijn grenzen zo te verliezen. Zo keerde ik de acteursschool in België al na een week de rug toe en vervolgde mijn weg richting Nederland. Daar bestond in Tilburg een driehoeksopleiding tussen speler, maker & docent. Die visie leek mij meer te liggen. Het liefst werk ik met jongeren vanaf 14 jaar in maakateliers. Voor mij vormen de begrippen spelplezier, het oordeel en smijten de kern voor mijn visie op theater. Bij mijn vorige werkplekken heb ik gemerkt dat die (mede dankzij David Mamet) aan de basis liggen van goed spelen. Ditzelfde vind ik terug in de teksten van Keith Johnstone. Ik wil daarom mijn studenten een veelzijdig lessenpakket aanbieden. Ik merkte dat door mijn leerlingen het absurde, het extreme, het abstracte, het uitvergrote te laten opzoeken, ze veel waarachtiger gingen spelen.

Het maken is voor mij prioriteit. Acteurs alles zien geven en zien genieten in één van mijn werken brengt mij de diepste vreugd. Zo ben ik van plan me nog meer te verdiepen voor de rest van mijn leven in het regisseurschap. Omdat ik weet dat spelen en maken hand in hand gaan, blijf ik dat ook doen. Theater is momenteel gericht op vooruitgang, een plek om de wereld te verbeteren en die drang deel ik. Zo ben ik zelf ook tegendraads, altijd degene die tegenwind geeft. Simpelweg om te blijven ontdekken en te zorgen dat we niet blindelings ergens in verdwalen. Ik bezit de drang om radicaal te zijn, dingen omver te willen werpen en te ontdoen van alle tradities en regels die er aan vast hangen. 1e prijs voor meest kritische persoon, met een flinke dosis schaamteloosheid en de levensfilosofie: alles is mogelijk. Iets wat in strijd raakt met mijn fatalistische kant en zo mijn constante innerlijke conflict blootlegt. Ik zoek graag extremen op, ben grenzeloos. Zo zouden wij ons lichaam als acteur ook moeten zien. Als een objectief instrument met mogelijkheden en beperkingen.

REGISSEUR:

Als regisseur werk ik graag rond de meest complexe problemen. Via theater het leed verzachten van zaken waarvoor we liever de ogen sluiten. Ik wil verlossing en reiniging bieden door een rituele vorm van theater. Dankzij mijn Vlaamse achtergrond te combineren met Nederland begon ik mijn geboortegrond beter waar te nemen. Veel gesloten deuren in de straten waarachter zich duistere verhalen schuilhouden. Kleine mensen met grote problemen. Dimitiri Verhulst belichaamt dat met zijn boek ‘de helaasheid der dingen’ heel mooi. Ondanks dat ik schoonheid zie in die pijn en die destructiviteit ben ik toch van de nieuwe wereld. Een wereld die nieuwe openingen zoekt waar het licht door kan. Net door extremen op te zoeken wil ik andere wegen creëren en theater is daar volgens mij het ideale medium voor. Zo zal wat ik aflever altijd iets bevragends en helends in zich hebben.